We stellen een aantal vragen aan Rosalie, sinds twee jaar werkt zij bij Geloven in Moerwijk als buurtpastor.

Hoe ben je bij Geloven in Moerwijk gekomen?
Voor mijn studie Theologie liep ik stage in een buurtkerk in de Schilderswijk in Den Haag. Die manier van kerk‑zijn inspireerde mij: kerk zijn op zondag en doordeweeks, met christenen en buurtbewoners samen één gemeenschap zijn. Daar ontstond een verlangen om zelf ook te bouwen aan zo’n buurtgerichte kerk. Na mijn stage begon ik bij een andere pioniersplek. Op een moment dat ik twijfelde of ik daar moest blijven, werd ik onverwacht benaderd door iemand van Geloven in Moerwijk. Die overstap heeft me veel gebracht: de geloofsvisie en de mensen hier in Moerwijk passen goed bij mij, net als het concept van een huis, tuin en keukenkerk. Praktisch het geloof delen door relaties en gemeenschap heen. Ik bouw graag mee aan zo’n gemeenschap en het helpt mij zelf ook groeien als persoon.

Wat heeft je het meest geraakt het afgelopen jaar?
Afgelopen zomer overleed Marco, een man uit onze gemeenschap die me in korte tijd dierbaar is geworden. Als het slecht met hem ging, trok hij zich vaak terug in zijn kamer. Ik herinner me een moment waarop hij niet opendeed; we hadden met de gemeenschap een kaart en een bemoedigingsdoosje voor hem gemaakt, uiteindelijk heb ik voorzichtig zijn deur geopend en ben naar hem toe gegaan. Hij was toen eigenlijk te zwak om de cadeautjes uit te pakken, maar we hadden een bijzondere ontmoeting. Ik hield zijn hand vast. Weinig woorden, maar ik was er. Toen ik wegging zei hij: ‘Dank je wel, zus, dat je de liefde van God bent komen brengen.’ Het raakte me hoe ik in die laatste weken steeds dichterbij hem mocht komen.

Wat heb je geleerd van het werk in Moerwijk?
Het uitdenken, verwoorden en schrijven van visie en plannen. De grote lijnen zien en tegelijkertijd praktisch in kleine stapjes denken en het mooie zien in de kleine alledaagse dingen en gewoon ‘er zijn’ met mensen: genieten van een goed gesprek bij de koffie, samen koken of iemand blij maken met een boodschappentas.

Wat is je hoop voor 2026?
Heel praktisch: een mooie opgeknapte tuin en Marcushuis. Daarnaast vooral dat we daar een warme gemeenschap mogen zijn waar mensen iets van Jezus liefde mogen ervaren en we mogen groeien als gemeenschap en mogen bouwen aan stabiliteit, dat nieuwe mensen ons weten te vinden en mee willen dragen.